Zo wordt een artisanaal blokje zeep gemaakt

Door
Zo wordt een artisanaal blokje zeep gemaakt

We willen vaker getuige zijn van het fabricageproces van de producten die we kopen. Zo ook met onze zeep. Meer en meer beseffen we dat veel huidproblemen opgelost kunnen worden door ons te wassen met natuurlijke zepen. De douchegels uit de supermarkt ruiken goed, maar vaak zitten die vol synthetische parfums op basis van aardolie, sulfaten en conserveermiddelen. Deze ingrediënten zijn niet lief voor onze huid.

En zo komen de old school zeepblokjes weer in the picture! Artisanale zeepziederijen gaan terug naar handmatige processen en natuurlijke ingrediënten om producten te ontwikkelen die vriendelijk zijn voor je huid en je omgeving.

  1. Het begin
  2. Chemische reactie
  3. Koud proces
  4. Warm proces

Het begin

Zeep maken begint bij de keuze van ingrediënten. In zeep die samengesteld is in de fabriek, zitten vaak verzadigde vetzuren, synthetische parfums, chemische stoffen en sulfaten. Veel artisanale zeepmakers kiezen echter voor 100% natuurlijke vetten als basis, zoals olijfolie, cacaoboter, karitéboter en wonderolie.

Daarnaast kiezen ze nog essentiële oliën, die zorgen voor aroma, geur en elk ook bepaalde eigenschappen hebben die op lichaam en geest inwerken. Dit zijn oliën die gedistilleerd worden uit de planten zelf. Voor 1 liter essentiële olie van rozen, zijn 3 ton bloemen nodig. Dit is echt het pure extract van de plant en is dus zeer kostbaar.

Sommige producenten kiezen ervoor om een scrub te maken van hun zeep. Dan kunnen er bijvoorbeeld maanzaadjes of haver toegevoegd worden. Dit zijn zachte en natuurlijke scrubbende bestanddelen, zonder dat hier microplastics aan te pas komen.

Chemische reactie

Nu, hoe worden die vloeibare oliën dan een hard blokje zeep? Dit heeft te maken met een chemisch element, natriumhydroxide. Dit element heeft als eigenschap dat het de moleculen in de oliën splitst. De oliën mengen met een mengsel van natriumhydroxide en water heet verzeping.

Er zijn twee methodes waarmee zeep kan gemaakt worden. De ene methode verwarmt de ingrediënten na het verzepen, en de andere niet.

Koud proces

Dit is de methode die het langst duurt en het natuurlijke verzepingsproces respecteert. Natriumhydroxide en water worden gemengd tot een loog. Zowel de vetten als het loog moeten 50°C hebben. Dan wordt het loog toegevoegd aan de vetten en geroerd in een stalen pot. Dit kan je zowel met een lepel als een staafmixer doen.

Als de mengeling de juiste consistentie heeft, die van pudding, kan de zeep uitgestort worden in een mal. Na een eerste droogtijd van een dag kan men de zeep uit de mal halen en snijden. Daarna moeten de blokken nog enkele weken tot maanden ‘rijpen’, dit om ze volledig te laten uitdrogen.

Doordat de zeep op een traag tempo uitdroogt, blijven alle eigenschappen van de oliën en toegevoegde extracten bewaard.

Warm proces

Dit proces is vooral een proces dat de rijpingstijd van de zeep inkort. Na het verzepen wordt de mengeling, die de consistentie van dikke pap heeft, verwarmd tot ongeveer 80-90°C. Dit voor enkele uren. Daarna kan de zeep uitgestort worden in een vorm en wordt hij onmiddellijk hard terwijl hij afkoelt.  Zo forceer je de zeep als het ware om te verharden.

Doordat de ingrediënten voor langere verwarmd worden, gaan stemmen op dat zo ook bepaalde gunstige eigenschappen van die ingrediënten verdwijnen. Ook is de structuur van zeep die gemaakt is volgens het koud proces iets fijner.

Ben je overtuigd? Neem dan een kijkje bij onze selectie zepen!

Verwante producten
Gerelateerde artikels
Kan niet verbinden met Instagram of je hebt geen toestemming om media te verkrijgen van Instagram.
Geen media

Menu

Instellingen

Delen